Roekeloos - knuggel
De voetstappen galmen na. Het geluid omringt haar voor enkele momenten en verdwijnt weer met dezelfde snelheid. Het schemert en het donkere licht maakt haar banger dan ze ooit is geweest. Bang voor haar eigen gedachten, bang voor wat ze zal zien. Hoe lang zal het nog duren voordat de schuld weg zal gaan. Zachtjes pakt ze de deurknop vast en opent de deur, angstig. Dan staat de tijd stil. Dit is het, dit is nooit meer te vergeven. Wat ze daar ziet zal nooit meer verdwijnen uit haar gedachten. Hiermee zal ze gaan slapen, opstaan. Alles komt op haar af, de kamer wordt kleiner. Ze wilt omdraaien, maar staat aan de grond genageld. Er is geen uitweg, er zijn geen excuses. Zal dit haar schuld zijn? Was het nu zover gekomen, dat de wereld was omgedraaid? Dat zij nu het slachtoffer was geworden? Roekeloosheid, dat was de fout die ze was begaan. Dit was haar straf, haar zonde. Langzaam draait ze zich om, zonder enkel geluid te maken. De deur valt achter haar in het slot en ze vervaagd haar sporen met de tederheid van een kind.
Reacties op Roekeloos
Over knuggel
Deze gebruiker heeft nog geen persoonlijk profiel aangemaakt
Bekijk profiel
Overig werk van knuggel
Voorbij
Laat de wereld je wegblazen. De wereld vol met leven. Slechte kanten genoeg. Goede kanten onvindbaar, van onschatbare waarde. En waar ik nu ben, daar ben ik blij om. Ik ben blij om waar ik zit waar ik nu zit. En gelukkig om de dingen die ik heb en die ik zal blijven vasthouden. Dus de volgende keer als je weer eens besluit mijn leven in te walsen, denk dan even drie keer na. Of misschien wel duizend keer. Het is goed, was goed, of niet. En nu heb je het weer verstoord door je woorden. Omdat jij weer eens zo nodig jij moest zijn.
Het zijn de nachtmerries die je me geeft. De dromen die je me afneemt. Dus de volgende keer als je me leven weer betreedt, doe het dan met glorie, met respect. En wanneer je me vraagt of het er nog is, dan zul je vast het antwoord zelf wel weten. En zo niet, dan kan je beter ophouden met spelen. Het serieuze leven gaan bekijken. Dit keer is het teveel geweest, is het teveel geworden en teveel gevraagd.
Is dit voorbij?
Laat de wereld je maar wegblazen.
Beweging
Alsof ik de woorden had kunnen voorkomen.
De dagen overgeslagen, vooruit geschreven.
Zittend op een koude vloer, pen gevallen.
Ik kan je niets meer dan woorden geven.
Mijn gevoel neemt het langzaam van me over.
Maar de inkt begint nu echt op te raken.
Helaas zijn er meer woorden dan daden.
En zul je alles alleen maar mooier maken.
Mijn stem gaat er langzaam vandoor.
Ik wil wegrennen, schreeuwen, slaan.
Zoals in nachtmerries, niet meer vooruit.
De mooie dromen zijn allang vergaan.
Laat me gaan, laat me nu eindelijk eens los.
Geef me de kans, geef me de tijd.
Misschien dat ik dan alles vergeten kan.
Zeg maar niet dat het je spijt.
Beoordeling
Gemiddeld 4 sterren na 2 stemmen
Wat vind jij?
Er zijn nog geen reacties op Roekeloos