Vrijgeven, het vieren van verbintenissen
VRIJGEVEN, het vieren van verbintenissen
Dans, muziek, poëzie en natuurbeelden bieden mijmertijd bij veranderingsprocessen. Het verlies van een geliefde. We kunnen de geliefde niet zomaar ‘los laten’. In het hart blijven we verbonden en we hechten ons aan de mooie momenten. We dragen mensen het hele leven in ons hart mee. Vrijgeven is een actief woord, dat in herhaling, elke keer weer een stukje doet vieren, zonder de waarde van de band te negeren.
Deze dansen brengen tijd en ruimte om even stil te staan bij het proces en een nieuwe weg te vinden. Al dansend eigent men zich de nieuwe situatie toe, accepteert deze en overschrijft oude patronen met nieuwe. Hierdoor vergroot ieder zijn bewegingsruimte en krijgt grip op het bestaan.
Ode aan de laatste van de vrouwen lijn
De lijn van voormoeders nimmer onderbroken, van moeder op dochter, van schoot naar navelstreng, van schoot naar navelstreng. Via het water vindt informatie overdracht plaats van moeder naar kind. Water draagt informatie en geeft waarschijnlijk onuitgesproken motieven van de vrouwenlijn door.
Van onze voormoeders krijgen we drijfveren en wij kunnen kiezen wat we willen overdragen via water aan dochters of wat we transformeren en inzetten voor het welzijn van de wereld. Terwijl de zonen deze motieven meer gestalte geven in daden, dragen vrouwen meer het waardevolle van haar geboortestam uit door het te zijn.
De laatste van de lijn wil de lijn klaar maken, schoon nalaten, alle oneffenheden eruit poetsen met therapie en zelfontwikkeling, gratie verlenen en garant staan voor een zuiver geweten. De rekenschap voor het nalatenschap staat garant dat deze vrouwen vaak de dragers van de maatschappij zijn. Zij pionieren principiële vernieuwingen voor ons allen. ‘Ode aan de laatste van de vrouwen lijn’.Deze vrouwen willen we graag erkennen.
meer info op www.beweegreden.org